W lecznictwie wykorzystywane są: łupiny, liście i jądra orzecha. Mają właściwości przeciwrobacze, antyseptyczne oraz ściągające. Od wieków używano w Europie orzecha czarnego z powodu problemów skórnych i zaparć. Natomiast rdzenni Amerykanie stosowali go jako środka przeczyszczającego. Podczas wojny secesyjnej był to lek na biegunkę i czerwonkę. Dawniej używany był także w leczeniu kiły, żylaków, gruźlicy, przewlekłych infekcji jelit i narządów moczowo-płciowych. Orzech czarny jest źródłem witamin i składników mineralnych.
Orzech czarny jest dużym źródłem witamin i składników mineralnych. Stosowany w większych dawkach zawiera silnie antyseptycznie jod organiczny oraz mangan, potrzebny do funkcjonowania nerwów, chrząstki oraz mózgu. Zawarty w orzechach magnez pomaga zapobiegać próchnicy zębów, zwiększa odporność oraz pobudza gruczoły wewnątrzwydzielnicze i wątrobę. Jest również bogatym źródłem: krzemu, selenu, potasu, witaminy B15 (kwasu pangamowego), żelaza, sodu, fosforu, chloru, witaminy B1 (tiaminy), B2 (rybo-flawiny), B3 (niacyny), B6 (pirydoksyny), witaminy A, witaminy C (kwasu askorbinowego) i witaminy P (bioflawonoidów). Jądro orzecha zjadane na surowo pomaga zapobiegać stwardnieniu tętnic.
Napisz komentarz