|
|
 Nie jesteśmy świadomi, jak dobroczynne działanie przeciwnowotworowe mają nasze popularne, chętnie spożywane i poczciwe pomidory. Są one prawdziwą skarbnicą likopenu – antyoksydantu z rodziny karotenoidów, który odgrywa ważną rolę w procesie reagowania komórek na czynniki wzrostu stymulujące podziały. Udowodniono, że likopen, najobficiej występujący właśnie w pomidorach, zapobiega zachorowaniu raka prostaty, zmniejszając ryzyko rozwoju tego nowotworu o 30%. Prawdopodobne jest również jego działania w przypadku raka jamy ustnej, raka przełyku, żołądka i płuca.
Dobroczynne działanie likopenu polega na neutralizacji wolnych rodników. Reaktywne i toksyczne wolne rodniki są produktem ubocznym procesów biochemicznych związanych z oddychaniem komórkowym. Są one zdolne w ułamku sekundy uszkodzić białka i DNA w komórkach i tym samym stają się w znacznej mierze odpowiedzialne za ich starzenie i degenerację. Działanie antyoksydantów dopełniają enzymy, które naprawiają powstałe uszkodzenia komórek i zapobiegają ich transformacji nowotworowej.
Warto wiedzieć, że produkty powstałe na bazie pomidorów są znacznie lepszym źródłem likopenu niż pomidory jedzone na surowo (cztery razy lepsza przyswajalność w stosunku do surowych pomidorów). Przyrządzenie pomidorów w formie dodatku do spaghetti, soku pomidorowego, sosu czy zupy pomidorowej poprawia przyswajanie z nich dobroczynnego likopenu. Jeszcze lepszy efekt uzyskamy dodając do nich odrobinę oliwy np. w przypadku spaghetti z pomidorami.
Share the post "Pomidory"
W nowoczesnej kuchni kapustne warzywa antyrakowe zapewniły sobie miejsce w czołówce. Od strony kulinarnej uchodzą za bardzo różnorodne i ciekawe, a z punktu widzenia nauki o żywieniu i profilaktyki antyrakowej – są produktami szczególnie godnymi polecenia. W przypadku kapusty chodzi o zbiorcze określenie warzyw z rodziny krzyżowych. Mo ona licznych przedstawicieli: m.in. kapustę białą, czerwoną, włoską, pekińską, kalafior, brokuł, kalarepę, jarmuż i brukselkę.
To, co stanowi o charakterystycznym smaku i zapachu przeciwnowotworowych warzyw kapustnych oraz o ich zielonym kolorze, jest bardzo interesujące z perspektywy prozdrowotnej. Są to związki należące do grupy glukozynolatów – związków gklikozydowych, w skład których wchodzi siarka. Mogą one przekształcić się w izotiocyjany, indole i olejki gorczyczne, które mają korzystny wpływ na zmniejszanie ryzyka zachorowania na raka jamy ustnej, przełyku, żołądka, odbytu i płuc.
Większość rodzajów kapusty zawiera bardzo dużo błonnika pokarmowego, który oczyszcza oraz reguluje pracę jelit i z tego powodu ma działanie wzdymające (dlatego do dań z kapusty zaleca się dodawanie kminku). Kapustne warzywa antyrakowe, a w szczególności kapusta biała i czerwona (także kiszona!) to najtańsze naturalne źródło witaminy C. W 100 g białej kapusty znajduje się średnio aż 50 mg witaminy C.
Zielone warzywa antyrakowe cechuje wysoka zawartość kwasu foliowego oraz chlorofilu. Pierwszy ze związków chroni przed rakiem trzustki, a chlorofil zapobiega szkodliwemu działaniu hemoglobiny ze spożywanego mięsa. (Warto spożywać mięso łącznie z zielonymi warzywami!)
W jednym z badań stwierdzono, że u mężczyzn spożywających warzywa kapustne co najmniej raz w tygodniu ryzyko zachorowania na raka trzustki ulega zmniejszeniu o 40%! (S.C. Larsson, N. Hakansson, I. Naslund, L. Bergkvist, A. Wolk, Fruit and vegetable consumption in relation to pancreatic cancer risk: A prospective study, “Cancer Epidemiol. Biomarkers Prev.” 2006r.)
Działanie profilaktyczne wspomnianych związków opiera się m.in. na aktywacji enzymów odpowiedzialnych za unieszkodliwianie czynników rakotwórczych, blokowaniu enzymów modyfikujących metabolizm kancerogennych hormonów sterydowych i na ochronie przed oksydacyjnymi uszkodzeniami DNA.
Aby glukozynolany mogły się rozłożyć w organizmie do postaci właściwych substancji ochronnych, kapustne warzywa antyrakowe muszą być dobrze rozdrobnione i dokładnie przeżute przed spożyciem. Najlepiej spożywać je na surowo lub na krótko zblanszować (rodzaj obróbki cieplnej żywności polegający na zanurzeniu na kilkadziesiąt sekund we wrzątku). Długie gotowanie i podgrzewanie zmniejszają zawartość glukozynolanów.
Źródło zwrotnik raka
 Czosnek jest niezbędny. Jeden do trzech ząbków dziennie stanowi podporę systemu odpornościowego i może chronić nas przed rakiem! Czosnek dodany do potraw nie tylko dodaje im smaku, ale jednocześnie skutecznie redukuje zagrożenie nowotworowe. Zawiera około 200 aktywnych biologicznie składników, z których wiele chroni nas przed rakiem. Jest bogaty w siarkę, glutation i cysteinę, które są silnymi przeciwutleniaczami. Czosnek nie tylko pomaga w zapobieganiu tworzenia się nowych guzów i przerzutów, ale także powstrzymuje rozwój już istniejących guzów dzięki wzmacnianiu układu odpornościowego naszego organizmu i detoksykacji wątroby.
Zawarta w antyrakowych warzywach cebulowych (także w czosnku) allicyna ma wszechstronne działanie antyoksydacyjne, antywirusowe, antynowotworowe i odtruwające. Allicyna powstaje jednak dopiero po roztarciu/rozdrobnieniu czosnku, pod wpływem wyzwolonego wtedy enzymu allinazy. Jeśli wrzucimy do gotującej się wody całe ząbki czosnku, to prozdrowotna allinaza pozostanie nieaktywna. Zachowuje on natomiast swoje właściwości podczas dalszej obróbki zgniecionego lub drobno posiekanego ząbka!
W 1989 roku w Chinach przeprowadzono badanie, które wykazało, że w prowincjach, gdzie używano najwięcej czosnku, występował najniższy odsetek zachorowań na raka żołądka.
Inne badanie – przeprowadzone w USA – dowiodło, że kobiety które jadły czosnek przynajmniej raz w tygodniu, wykazywały o połowę mniejsze ryzyko zachorowania na raka jelita grubego, niż kobiety, które twierdziły, że nigdy nie jedzą czosnku.
Przegląd wszystkich badań przeprowadzonych do 2000 roku na University of Nort Carolina w Chapel Hill wykazał, że osoby, które jadły regularnie czosnek świeży lub w potrawach, były o połowę mniej zagrożone powstaniem rakiem żołądka i aż o dwie trzecie mniej – zachorowaniem na raka jelita grubego, aniżeli osoby spożywające mało czosnku lub wcale. (A.T. Fleischauer, i in. „Garlic consumption and cancer prevention” American Journal of Clinical Nutrition 2000 Oct 72(4); 1047-52)
Źródło zwrotnikraka
Share the post "CZOSNEK I WARZYWA CEBULOWE – BROŃ NA NOWOTWÓR ŻOŁĄDKA I RAKA JELITA GRUBEGO"
 Warzywa liściowe znajdują się na szczycie listy produktów spożywczych zalecanych w profilaktyce nowotworowej. Wiąże się to przede wszystkim z ich niewielką wartością energetyczną przy jednoczesnej dużej objętości. Miseczka kolorowych sałat liściastych kryje w sobie mnóstwo cennych naturalnych wtórnych substancji ochronnych, witamin i minerałów.
Najważniejsze składniki wspomagające zdrowie zawarte w zielonych liściach warzyw to magnez, potas, wapń, witamina C (dba o zdrowie układu odpornościowego i świetnie wyłapuje wolne rodniki), kwas foliowy (dba o odpowiedni podział i tworzenie nowych komórek), jak również – obok chlorofilu – odpowiedzialne za kolor antyutleniające karotenoidy.
Do liściowych warzyw antyrakowych należą najróżniejsze rodzaje sałaty: łagodna zielona sałata głowiasta, lekko gorzka endywia, czerwone, korzenne radicchio, soczysta cykoria czy szczaw o kwaśnym posmaku. Sałaty niemal we wszystkich odmianach są obecnie dostępne w sklepach przez cały rok, lecz największy pożytek pod względem smaku oraz zawartości substancji odżywczych i ochronnych mają warzywa sezonowe. Do sałat zimowych zaliczamy: roszponkę, endywię i cykorię. Popularna i dostępna przez cały rok w polskich sklepach jest również sałata pekińska.
Do warzyw liściowych zaliczamy również dzikie warzywa antyrakowe, takie jak szczaw i młode liście pokrzywy. Godne polecenia są boćwina, liście winorośli oraz popularny i smaczny szpinak.
Liściowe warzywa antyrakowe są bardzo wrażliwe i szybko tracą swoje cenne składniki odżywcze podczas przechowywania i przygotowywania. Powinny trafiać na stół w możliwie najkrótszym czasie od zbioru, najlepiej na surowo jako sałatki.
Share the post "Sałata Szpinak przeciwrakowe"
 Marchew jest najbardziej znanym warzywem korzeniowym. Stoi ona na czele grupy warzyw antyrakowych rosnących pod ziemią w postaci korzeni, bulw lub pędów. Wraz z selerem, brukwią, pasternakiem, batatem, burakiem czerwonym i rzodkiewką stanowią prawdziwą antyrakową tarczę ochronną! Wspomniane warzywa antyrakowe duże ilości wartościowych minerałów, jak potas i magnez, wiele pierwiastków śladowych oraz średnią ilość witamin. Przede wszystkim jednak są godne uwagi z powodu zawartości korzystnych dla zdrowia i antyrakowych wtórnych substancji roślinnych. Są nimi np. beta-karoten zawarty w marchwi, czy glukozynolany zawarte w brukwi, kalarepie, chrzanie i rzodkiewce.
Marchew jest rekordzistką pod względem ilości dostarczanego karotenu. Wskazuje na to pomarańczowy miąższ. Dla nas najistotniejsza w marchewce jest jej gruba warstwa kory, bo to ona zawiera najwięcej cennego karotenu. Dlatego marchew należy obierać bardzo cienko, a najlepiej tylko wyszczotkować i umyć.
Jeśli chodzi o karoten, to dopiero równoczesne spożywanie wraz z marchwią niewielkiej ilości tłuszczu (odrobina masła dodanego do duszonej marchewki, lub trochę oleju do marchewki jedzonej na surowo albo do świeżo wyciśniętego soku) umożliwia wykorzystanie rozpuszczalnej w tłuszczu prowitaminy A.
Beta-karoten nie stwarza żadnego ryzyka, jeśli jest dostarczany do organizmu w postaci warzyw. Czy jednak będzie miał działanie ochronne także wtedy, gdy będzie dostarczany w formie wyizolowanej, jako suplement diety? Tej kwestii poświęcono wiele badań klinicznych. Głównym obszarem ich zainteresowania byli palacze. Chodziło o stwierdzenie, czy można zmniejszyć ryzyko zachorowania na raka płuc dzięki dodatkowemu zażywaniu beta-karotenu. Wyniki – zamiast dawać nadzieję – przyspieszyły zakończenie prac. Stwierdzono bowiem, ze podczas przyjmowania wyizolowanego beta-karotenu przez palaczy i pracowników zakładów azbestowych liczba przypadków raka płuc wzrosła! Nie ma jednak żadnych przeciwwskazań do jedzenia marchwi! Nauka nie potrafi wyjaśnić przyczyn negatywnego oddziaływania wyizolowanego beta-karotenu (w postaci suplementów). W związku z tym zaleca się spożywanie go w postaci naturalnej.
 antocyjany – barwnik w kolorze czerwononiebieskim, oprócz tego, że dzięki niemu owoc ma intensywny kolor, dodatkowo zabezpiecza on przed nowotworami i chorobami serca,
- nierozpuszczalny błonnik – zawarty i w świeżych i w suszonych śliwkach zwiększa masę trawionych pokarmów i ułatwia wypróżnianie,
- rozpuszczalny błonnik – również znajduje się w świeżych i suszonych owocach, ma właściwości rozwalniające i obniżające stężenie cholesterolu,
- kwas chlorogenowy – jest to związek fenolowy, działa jak silny przeciwutleniacz, pomaga unieszkodliwić rakotwórcze substancje, przenikające do organizmu ze środowiska zewnętrznego, jak np. nitrozaminy z dymu papierosowego,
- kwercetyna – zwalcza wolne rodniki, zapobiega powstawaniu nowotworów hormonozależnych, może również hamować utlenianie cholesterolu LDL (czyli tego złego), dzięki czemu chroni przed chorobami serca,
- potas – sprzyja obniżeniu ciśnienia krwi, zmniejszeniu ryzyka wystąpienia kamicy nerkowej i wylewu,
- sorbitol – naturalny cukier, absorbuje wodę dzięki temu przeciwdziała zaparciom
- rewelacyjnie działają na zaparcia, wystarczy zjeść dosłownie kilka sztuk, by układ trawienny i wydalniczy powrócił do normy,
- osoby, które mają problemy z żołądkiem i trawieniem powinny zjadać codziennie 3-5 suszonych śliwek, po około 1-2 tygodniach efekty będą już widoczne,
- przyspieszają spalanie tłuszczu, są polecane osobom odchudzającym się, błonnik wypełnia żołądek, dzięki temu zjadamy nieco mniej,
- przeciwdziałają osteoporozie,
- mają unikatowy zestaw witamin, oprócz witamin A i C posiadają także witaminę E, działającą jak super skuteczny przeciwutleniacz,
- duża ilość potasu sprawia, ze suszone śliwki są idealne dla osób cierpiących na nadmiar sodu w organizmie,
- śliwki suszone zawierają pięć razy więcej witaminy A niż śliwki świeże,
- jeśli gotujemy śliwki, warto użyć również wody, w której się gotowały, zawiera wspominany wyżej sorbitol, który podczas gotowania przeniknął do wody,
- wśród suszonych śliwek najlepiej zjadać odmiany: węgierki i renklody.
Źródło wikipedia
Share the post "Śliwka węgierka"
 W dzisiejszej części więcej o awokado. Awokado jest bardzo interesującym warzywem, znanym już ludziom od tysiącleci, a ostatnie badania naukowe dowiodły, iż awokado może odgrywać znaczącą rolę w hamowaniu rozwoju komórek nowotworowych, szczególnie w raku prostaty, piersi i jamy ustnej dzięki naturalnym składnikom- szczególnie luteinie i persynie.
Awokado jest źródłem karotenoidów- silnych antyoksydantów; luteiny i zeaksantyny, alfa i beta karotenu oraz bardzo dużej ilości witaminy E. Ostatnie wieloletnie badania naukowe przeprowadzone w wielu niezależnych ośrodkach badawczych na całym świecie, wykazały że ekstrakt z owoców awokado bogaty w w/w substancje oraz tokoferole ( inne silne antyoksydanty biorące udział miedzy innymi w dostarczaniu składników odżywczych do komórek, chroniących komórki przed procesem utleniania etc.) przyczyniają się do hamowania rozwoju i wzrostu komórek rakowych/ nowotworowych w zaatakowanym organiźmie.
Zawartość jednonienasyconych tłuszczów zwłaszcza kwasu oleinowego (podobnie jak w oliwie z oliwek) czyni owoc awokado jednym z najbardziej silnych pokarmów o właściwościach przeciwutleniających. Dzięki temu owoc awokado chroni organizm przeciwko takim chorobom jak choroby serca, wylewy krwi do mózgu, nowotwory. Nie zawiera cukru, polecane jest więc diabetykom. Owoce awokado zalecane są ponadto osobom cierpiącym na anemię, nadciśnienie, dolegliwości żołądkowe i kłopoty z trawieniem. Awokado jest tak pożywne, że może stanowić pokarm dla ludzi obłożnie chorych, dla rekonwalescentów owoc chorych dzieci. Awokado powinno być jedzone na surowo, gdy jest dojrzałe.Oprócz zdrowego tłuszczu awokado zawiera błonnik, folacynę i potas. W owocach awokado znajduje się też sporo magnezu, wapnia i fosforu. Awokado obniża poziom trójglicerydów oraz poziom „złego” cholesterolu, jednocześnie podwyższając poziom „dobrego”.
Jest to wspaniały środek na skórę. Składniki chemiczne zawarte w owocu awokado pobudzają produkcję kolagenu, który pomaga w wygładzaniu zmarszczek oraz nadaje skórze świeży, młody wygląd. Dzięki zawartości witaminy A oraz E awokado jest wspaniałym środkiem dla skóry, zarówno kiedy go jemy na surowo, czy też sporządzamy z niego maseczki na twarz.
Awokado zawiera Luteinę (karotenoidy oraz witaminy E), magnez i mononienasycone (zdrowe) tłuszcze. Awokado pomaga w walce z rakiem jamy ustnej, piersi i prostaty oraz poprawia koloryt skóry. Jest również pomocna we wchłanianiu substancji odżywczych z innych produktów spożywczych.
 Figi suszone:W 100 g suszonych fig jest tyle wapnia ile w szklance mleka. Ich dodatkowym atutem, który szczególnie podkreśla Dr Wojciech Kolanowski z Katedry Dietetyki i Żywności Funkcjonalnej SGGW, jest właściwy stosunek wapnia do fosforu, umożliwiający optymalne wykorzystanie obu pierwiastków przez organizm. Zdrowe, dorodne, soczyste figi pokrywa biały nalot. Często nie zdając sobie sprawy z jego pochodzenia rezygnujemy z kupna fig. Nic bardziej błędnego. Biały nalot na suszonych figach to wytrącający się cukier. Jego obecność świadczy tylko o tym, że owoc ma optymalnie wysoką wilgotność, czyli jest doskonałej jakości, a przede wszystkim jest miękki i smaczny. Suszone figi mogą także przyczyniać się do obniżenia poziomu cholesterolu we krwi. Tę ostatnią właściwość potwierdziły badania prowadzone na uniwersytecie Rutgera w New Jersey, które pozwoliły na ustalenie, że figi zawierają fitosterole. Dzięki tym związkom figi posiadają one zdolność obniżania syntezy cholesterolu w organizmie, dzięki czemu wpływają na spadek jego ogólnego poziomu we krwi.Figi są pomocne przy niestrawnościach. Pomagają w prawidłowym trawieniu białek i łagodzą tym samym niekorzystne objawy żołądkowo-jelitowe. Natomiast m.in. dzięki niskiej zawartości fosforu figi ułatwiają utrzymanie prawidłowej równowagi kwasowo-zasadowej w organizmie. Ma to bardzo istotny wpływ na organizm, gdyż niestety przeciętna dieta oparta na mięsie, zbożach i ziemniakach raczej zakwasza organizm.
Share the post "Figi źródło wapnia"
Miąższ dyni obfituje w wodę i błonnik. Pobudza trawienie, ma zdolność wiązania toksyn, np. zwiazków żółciowych i tłuszczu i eliminuje je z organizmu. Enzymy zawarte w dyni umożliwiają odciążenie trzustki, która wtedy może produkować mniejszą ilość lipaz (enzymów rozkładających tłuszcz). Sok z dyni jest najlepszym napojem warzywnym. Jest idealnym połączeniem witamin i składników mineralnych, miedzi, żelaza, magnezu, potasu, w proporcjach odpowiadających potrzebom organizmu. Dynia wypłukuje zbędne produkty przemiany materii, reguluje gospodarkę wodną.
Lecznicze właściwości dyni:
Wzmacnia układ odpornościowy
Pobudza pracę jelit i odtruwa organizm
Zaopatruje organizm w witaminę D
Pomaga zredukować zbędną tkankę tłuszczową
Obniża poziom tłuszczów w organiźmie i odciąża trzustkę
 W kiełkach brokułów naukowcy odkryli działający przeciw rakotwórczo związek SGS. Związki te odgrywają bardzo ważną rolę w rozbudowywaniu naturalnego systemu obronnego organizmu człowieka. Kiełki można otrzymać sadząc sobie nasiona w pojemniku i hodować na parapecie. Nie smakują jak dorosłe brokuły, raczej jak rzodkiewki z małym pikantnym dodatkiem, który pochodzi ze smaku samego SGS. SGS jest antyutleniaczem i pomaga organizmowi uaktywnić produkcję własnych antyutleniaczy. W ten sposób wzmacnia system obronny organizmu. Młode kiełki brokułów zawierają szczególnie wysoką koncentrację SGS. Mają od 10 do 100 razy więcej substancji anty rakotwórczych niż dojrzałe rośliny, które mogą w ogóle nie zawierać SGS.
W czasie badań nad SGS dokonano odkrycia, że u starszych roślin koncentracja SGS jest niższa niż w kiełkach. Odkrycia te udowodniły, że trzydniowe kiełki brokułów mają miedzy 20 i 50 razy wyższą koncentracje SGS niż dojrzałe rośliny. Zbadano brokuły dostępne w sklepach i okazało się, iż występowanie SGS w nich jest wysoce nieregularne. Kiełki brokułów mają bardzo niską zawartość tłuszczu, zawierają niewiele kalorii i są źródłem witaminy C, dostarczając 15% jej dziennego zapotrzebowania.
Do wegetacji potrzebują tylko światła i wody. Po trzech-czterech dniach od momentu zasadzenia mogą zostać spożyte jako naturalne lekarstwo.
Mogą być dodawane do sałatek, zup lub chleba żytniego z masłem organicznym i wszelkich innych ulubionych potraw, nawet gotowanych ponieważ SGS nie traci swoich biologicznych właściwości podczas obróbki termicznej.
Share the post "Kiełki brokuła"
|
|
Najnowsze komentarze